Ο σπουδαίος ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Το τελευταίο αντίο είπαν συγγενείς και φίλοι την Τετάρτη 3 Ιουνίου στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στην Κάρυστο Ευβοίας. Σύμφωνα με την επιθυμία του ίδιου, η είδηση του θανάτου του δεν γνωστοποιήθηκε πριν από την ταφή του.
Στην εξόδιο ακολουθία παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Καρύστου Λευτέρης Ραβιόλος, συγγενείς και στενοί φίλοι από την Αθήνα και την Κάρυστο, έναν τόπο που ο ηθοποιός αγάπησε βαθιά και επέλεξε ως μόνιμη κατοικία του τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Η ιδιαίτερη σχέση του με τη Νότια Εύβοια ήταν και ο λόγος που επιθυμούσε να αναπαυθεί εκεί.
Ο Άγγελος Αντωνόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και αποφοίτησε το 1963 από τη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν. Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1961 στο έργο «Η Άνοδος του Αρθούρου Ούι» του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Στη μακρόχρονη πορεία του συνεργάστηκε με σημαντικούς θιάσους και συμμετείχε σε εμβληματικές παραστάσεις του ελληνικού θεάτρου.
Παράλληλα, υπηρέτησε με αφοσίωση την εκπαίδευση νέων ηθοποιών, διδάσκοντας επί 35 χρόνια στη Σχολή Θεοδοσιάδη και στο Ωδείο Αθηνών. Μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του παρέμεινε δημιουργικός, ανεβάζοντας και σκηνοθετώντας θεατρικά έργα που έφεραν τη δική του καλλιτεχνική σφραγίδα.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1964 με την ταινία «Ένας Μεγάλος Έρωτας» της Φίνος Φιλμ. Ακολούθησε μια ιδιαίτερα επιτυχημένη πορεία με συμμετοχή σε 16 παραγωγές της εταιρείας, μεταξύ των οποίων οι ταινίες «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Ορατότης Μηδέν», «Παπαφλέσσας» και «Οι Γενναίοι Πεθαίνουν Δύο Φορές». Συνολικά συμμετείχε σε 47 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές.
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η παρουσία του στην τηλεόραση, με πρωταγωνιστικό ρόλο στον «Άγνωστο Πόλεμο» του Νίκου Φώσκολου, καθώς και συμμετοχές σε δημοφιλείς σειρές όπως οι «Πανθέοι» και «Τα Παιδιά της Νιόβης».
Πέρα από την υποκριτική, ασχολήθηκε με τη συγγραφή, εκδίδοντας τα μυθιστορήματα «Οι Επιβάτες του Φεγγαριού» και «Μη Μιλάς Πατέρα, Έχεις Πεθάνει», καθώς και την ποιητική συλλογή «Αφύλαχτη Διάβαση».
Στην προσωπική του ζωή παντρεύτηκε μία φορά, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, χωρίς να αποκτήσει παιδιά.
Ο ίδιος συνήθιζε να μιλά με φιλοσοφική διάθεση για το πέρασμα του χρόνου και την πορεία της ζωής, τονίζοντας ότι η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν άνθρωπο είναι να ολοκληρώνει το ταξίδι του «πλήρης και ευδαίμων». Λόγια που σήμερα αποκτούν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το ελληνικό θέατρο αποχαιρετά έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του.
Tags:
ΕΙΔΗΣΕΙΣ