Ο Λουίζ Κάρλος Μπαρέτο πέθανε σε ηλικία 98 ετών. Ο εμβληματικός παραγωγός και πρωτοπόρος του Cinema Novo άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον βραζιλιάνικο κινηματογράφο.
Ο Λουίζ Κάρλος Μπαρέτο, μία από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές προσωπικότητες στην ιστορία του βραζιλιάνικου κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου στο Ρίο ντε Τζανέιρο, σε ηλικία 98 ετών.
Ο σπουδαίος παραγωγός, σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Copa Star, στην Κοπακαμπάνα. Σύμφωνα με βραζιλιάνικα μέσα ενημέρωσης, αντιμετώπιζε πνευμονία, η οποία είχε προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού.
Σε ένδειξη τιμής για την τεράστια προσφορά του στον πολιτισμό της χώρας, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος. Στο σχετικό προεδρικό διάταγμα, ο Μπαρέτο χαρακτηρίζεται ως μία από τις κορυφαίες μορφές του βραζιλιάνικου κινηματογράφου, με καθοριστική συμβολή ως φωτογράφος, παραγωγός και σκηνοθέτης.
Η περιπέτεια της υγείας του
Η υγεία του είχε επιβαρυνθεί σημαντικά μετά από ατύχημα που υπέστη τον Μάρτιο του 2024 στη Φορταλέζα, όπου είχε μεταβεί για τιμητικές εκδηλώσεις. Μετά την πτώση υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και, σύμφωνα με την οικογένειά του, παρέμεινε παραπληγικός.
Γνωστός σε ολόκληρη τη Βραζιλία με το προσωνύμιο «Barretão», ο Λουίζ Κάρλος Μπαρέτο αφιέρωσε περισσότερες από έξι δεκαετίες στον κινηματογράφο και υπήρξε μία από τις κινητήριες δυνάμεις του κινήματος Cinema Novo, το οποίο αναμόρφωσε τον βραζιλιάνικο κινηματογράφο από τη δεκαετία του 1960, δίνοντας έμφαση στις κοινωνικές και πολιτικές πραγματικότητες της χώρας.
Από το φωτορεπορτάζ στο Cinema Novo
Γεννημένος στις 20 Μαΐου 1928 στο Σομπράλ της πολιτείας Σεαρά, ο Μπαρέτο μετακόμισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο σε ηλικία 19 ετών. Εκεί ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως δημοσιογράφος και φωτορεπόρτερ στο ιστορικό περιοδικό «O Cruzeiro».
Η μετάβασή του στον κινηματογράφο τον έφερε δίπλα σε κορυφαίους δημιουργούς, όπως ο Νέλσον Περέιρα ντος Σάντος και ο Γκλάουμπερ Ρόσα. Ως διευθυντής φωτογραφίας συμμετείχε στις ταινίες «Vidas Secas» και «Terra em Transe», οι οποίες διακρίθηκαν στο Φεστιβάλ Καννών και συνέβαλαν στη διεθνή αναγνώριση του Cinema Novo.
Η εταιρεία που σημάδεψε τον βραζιλιάνικο κινηματογράφο
Το 1963 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του, Λούσι Μπαρέτο, την εταιρεία παραγωγής L.C. Barreto. Μέσα σε έξι δεκαετίες, η εταιρεία συμμετείχε σε περισσότερες από 80 κινηματογραφικές παραγωγές, συμβάλλοντας καθοριστικά στην παγκόσμια προβολή του βραζιλιάνικου σινεμά.
Στη φιλμογραφία της περιλαμβάνονται εμβληματικές ταινίες όπως οι «Garrincha, Alegria do Povo», «A Hora e a Vez de Augusto Matraga», «Como Era Gostoso o Meu Francês», «Bye Bye Brasil», «Memórias do Cárcere» και «Dona Flor e Seus Dois Maridos».
Η τελευταία, σε σκηνοθεσία του γιου του Μπρούνο Μπαρέτο, εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες στην ιστορία του βραζιλιάνικου κινηματογράφου, συγκεντρώνοντας σχεδόν 11 εκατομμύρια θεατές και συμβάλλοντας στη διεθνή αναγνώριση της Σόνια Μπράγκα.
Οι υποψηφιότητες για Όσκαρ
Η οικογένεια Μπαρέτο έφτασε δύο φορές μέχρι τις υποψηφιότητες για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Το 1996 προτάθηκε το «O Quatrilho» του Φάμπιο Μπαρέτο, ενώ το 1998 ακολούθησε το «O Que É Isso, Companheiro?» σε σκηνοθεσία του Μπρούνο Μπαρέτο. Και οι δύο παραγωγές έφεραν τη σφραγίδα της L.C. Barreto και τη συμμετοχή του Λουίζ Κάρλος και της Λούσι Μπαρέτο.
Ο Λουίζ Κάρλος και η Λούσι Μπαρέτο απέκτησαν τρία παιδιά, την παραγωγό Πάουλα και τους σκηνοθέτες Μπρούνο και Φάμπιο. Ο Φάμπιο Μπαρέτο έφυγε από τη ζωή το 2019, ύστερα από σχεδόν μία δεκαετία σε κώμα, συνέπεια σοβαρού τροχαίου ατυχήματος.
Με τον θάνατο του «Barretão», ο βραζιλιάνικος κινηματογράφος αποχαιρετά έναν άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με την εξέλιξη, τη διεθνή καταξίωση και τις μεγαλύτερες επιτυχίες της εθνικής κινηματογραφικής παραγωγής, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία πολιτιστική παρακαταθήκη.